Kater

‘Hai mama,’ klinkt het lieflijke toontje van m’n peuterzoon. Hij leunt over me heen en drukt zijn elleboog in een pijnlijke schouderspier. ‘Hai mama,’ probeert hij weer.
‘Hai schatje,’ antwoordt mijn hese, raspende stem. Ik grijp blind naar mijn telefoon, druk op een knopje en even word ik verblind door het felle licht. Ik knijp geïrriteerd met mijn ogen. Dan zie ik de klok: 6.59 uur. Nee, nee, nee. Dat kan niet. Daar ben ik het niet mee eens. Ik zag dat zijn ogen pas om 0.37 uur dichtvielen, die van mij dus ietsjes later.

Dan laat hij zich over me heen vallen en gaat op de bedrand zitten. Hij knipt het licht aan. ‘Moemogge-ge,’ zegt hij vrolijk. Nou, zo’n goeiemorgen is het niet hoor. Mijn hoofd voelt zwaar. Een doffe steek doet vervelend achter een oog. M’n mond is extreem droog doordat m’n neus al dagen dichtzit. Ah, toe nou, we móéten nog even slapen!
‘Kom je nog even bij mama liggen?’ probeer ik zo verleidelijk mogelijk.

Maar S is onverbiddelijk. De luiken gaan open en geven ruim baan aan het daglicht. De Franse deuren naar de huiskamer gaan open en even later hoor ik het geluid van dvd-doosjes die opengemaakt worden. Ik hoor het geluid van de aan-uitknop van de televisie. Ah, tijd voor Pieter Post. De marathon van gisteravond was nog niet uitputtend genoeg? Mijn gedachten gaan naar mijn arme Franse oppas, die tot middernacht Nederlandstalige kinderdvd’s heeft gekeken.

Ik had me stiekem weer omgedraaid en de deken extra strak over me heen getrokken, maar mijn droge mond vraagt om water. Het enorme glas op het nachtkastje is leeg. Shit. Voeten op de koude vloer. Joggingbroek aan. S kijkt verheugd als hij me vanuit zijn stoel in actie ziet komen. ‘Mama nee tapt,’ glimlacht hij werkelijk zo lief dat ik er blij van word.
‘Nee schatje, mama slaapt niet,’ bevestig ik.

In de keuken zet ik de ketel op het vuur, ga ik op zoek naar een paracetamol en doe ik boterhammen in het broodrooster. Zonder iets te zien, kijk ik wat in het rond, me bewust van mijn lamlendige lijf. Ik zie het wijnglas van de oppas en denk aan onze eigen cocktails. Het was een heerlijke avond, samen met m’n vader in ‘ons’ fonduerestaurant. Veel gelachen, lekker genoten en het ontbrak ons aan niets. Maar ik geloof dat ik het vandaag bij water en paracetamol houd.

Een gedachte over “Kater

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s