30

Vandaag neem ik een goed glas wijn. Ik proost op mijn fantastische zoon en op mijzelf. Vandaag is hij namelijk 30 maanden oud, 2,5 jaar. Toen ik 30 jaar werd, vond ik dat heel wat. Nu zijn 30 maanden zijn niet zo veel jaren, het is zelfs niet een ‘rond jaar’, maar toch vind ik dit ook heel wat.

Van baby naar peuter; een klein mensje dat enorm kan schaterlachen, heel verontwaardigd kan kijken, een boze houding – echt of nep – kan aannemen met gekruiste armen en iets getuite lippen, heel verdrietig kan zijn en blij verrast, zeurderig of ronduit vervelend, ongekend verwonderd over iets, en overenthousiast. Een klein mensje dat z’n handjes op mijn wangen legt en zijn lippen keihard op de mijne drukt; soms omdat hij gewoon wil knuffelen en soms om me te manipuleren omdat hij weet dat hij iets gedaan heeft wat niet mag. Een klein, maar écht mens, met alle gevoelens van dien, zonder filter.

En ik dan: van redelijk onbezorgde vrouw naar verantwoordelijke, alleenstaande moeder. Dat is ook een belangrijk proces geweest, en nog steeds. Het draait niet meer om mijn geluk, dat is tijdelijk naar een verre tweede plaats geschoven. Het gaat er in eerste instantie om goede keuzes te maken op allerlei gebied voor een jongetje dat dat zelf nog niet kan. En laat ik eerlijk wezen: zijn geluk is het mijne. Hoe met hem om te gaan, waar grenzen te stellen, welke normen en waarden op welke manier over te brengen. Het zijn maar een paar vraagstukken die heel veel gebieden en details omvatten. Mijn keuzes voor hem zijn bepalend voor wie hij wordt. Dat neem ik niet licht. Het is niet iets wat je van de een op de andere dag leert. Toch moet je het van de een op de andere dag kunnen.

Voelen. Zo doe ik dat. Voelen, observeren, luisteren en handelen naar mijn intuïtie. En dan maar hopen dat ik het goed doe, want het zijn nogal een woelige dertig maanden geweest. Vol geluks- en wanhoopsmomenten. Vol twijfel. Zorg. Vermoeidheid. Trots. Vol blijdschap en ook vol verdriet.

Verdriet over het feit dat ik de enige ben die van hem geniet, zoals eigenlijk twee ouders dat zouden moeten doen. Verdriet voor S, die nu niet beter weet, maar later des te meer. Ik ben verdrietig dat hij, die ondanks dat hij hem kent, steeds weer voor een ander leven kiest. Hij kiest ervoor dit niet mee te maken. Hij kiest ervoor zich te onthouden van elk greintje verantwoordelijkheid. Hij kiest ervoor de liefde, waarvan hij zegt dat hij die wel voelt, voor zich te houden in plaats van te geven aan zijn zoon, die het zo verdient.

Gisteren, op een kinderfeestje in het park, kwam het toevallig ter sprake. Er werd naar de vader van mijn zoon gevraagd en ik vertelde dat hij simpelweg geen vader wil zijn. Voor ik het wist, was ik opgesloten in een warme omhelzing van een pas gescheiden vader van een 2-jarig meisje. ‘You’re a trooper,‘ fluisterde hij.
‘Nee joh, het is gewoon wat het is,’ antwoordde ik. Hij glimlachte, sloot zijn armen nog eens stevig om me heen en herhaalde:
You‘re a trooper and you’re doing great.‘ Ik keek naar mijn zoon die intussen met een volwassen man aan het voetballen was. Hij had zo’n lol. En ik dacht: je hebt gelijk. I am doing great! M’n zoon is een ontzettend lieve en vrolijke jongen (hoe cliché kun je zijn als moeder).

Dat sterkt me in mijn beslissing: na maanden overleg met mezelf, ben ik vandaag degene die kiest. Lang heb ik geprobeerd de deur open te houden, maar dertig maanden zijn genoeg. Mooie woorden zijn gesproken, maar ze blijken keer op keer zo ontzettend leeg. Je weet het leven dat je gegeven is op waarde te schatten, of niet. Ik kies nu voor ons tweetjes, voor m’n zoon en mijzelf, en neem er een lekkere, welverdiende slok op.

I prosy,’ zou mijn moeder zeggen. Op MIJN zoon.

4 gedachten over “30

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s