Duiven & cognac

Duiven zijn vliegende ratten, heb ik wel eens iemand horen zeggen. Ze bevolken de Amsterdamse Dam, het Barcelonese Plaça Catalunya en vele andere Europese hoofdsteden. Maar ook in een klein middeleeuws dorpje hebben ze nesten in de muren en poepen ze vanaf elektriciteits- en wasdraden die tussen de smalle straten hangen. Als ik ’s morgens vroeg wakker word en luister naar de verrukkelijke stilte, wordt die altijd een paar keer onderbroken door kort gefladder of een zacht ‘roekoe’. De beestjes kunnen er niks aan doen dat ze zo smerig zijn, maar dat weerhoudt bijna niemand ervan om ze te verafschuwen. Vriendin A bij wie ik logeer, vond elke ochtend een berg poep in een hoek naast de voordeur. Zo jammer tussen alle planten en bloemen. Haar stokoude overbuurvrouw zei haar ooit brood in water te soppen, daar een scheutje cognac erover te gieten en dat neer te leggen waar de duiven zaten. ‘Geef het twee dagen. Daarna komen ze niet meer terug.’ Onzin natuurlijk, dacht A. Maar waarom niet toch proberen? Dus ze kocht een fles cognac en deed wat het bejaarde dametje haar gezegd had.

De stoep is nu poepvrij en de duiven hebben zich niet meer laten zien. A heeft onlangs een ruïne gekocht van vier verdiepingen, die ze ‘de toren’ heeft gedoopt. Hij wordt bewoond door duiven en het is haast griezelig om er rond te kijken. Binnenkort, voordat de enorme renovatie begint, wordt er brood gekocht en de fles cognac weer tevoorschijn gehaald. Ik ben benieuwd.

Last van duiven? Doe je voordeel met de wijsheid van dit Italiaanse omaatje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s