Verliefd

Ze ziet hem zijn jas uittrekken bij het poortje en wenkt al.
– Kom Sam, kom naast mij zitten.
Hij gaat zitten, grijpt haar hand en hun vingers verstrengelen zich. Giechelend kijken ze om zich heen. Hij is 3 jaar, zij bijna 4.

Een paar dagen later komen we aangelopen als de kinderen al buiten spelen. Jip is blij Sam te zien. De juf vertelt me dat ze bij het jas aantrekken op tegenstand stuitte van de blonde krullenbol: “We moeten op Sam wachten”, had hij gezegd. Ook andere kinderen komen naar de poort zodra ze hem spotten. Maar als ik na onze rituele knuffel de deur opendoe, wandelt hij een beteuterde Jip en andere jongens die met hem willen klimmen en andere jongensdingen willen doen zo voorbij. Hij gaat linea recta naar haar, zijn Braziliaans-Duitse vriendin, pakt haar hand en gaat met haar naar de glijbaan.

Ik laat me vertellen dat ze de hele dag hand in hand doorbrengen. Als ik hem kom halen, zitten ze samen in de auto. Of wandelen ze samen met de poppenwagen door het lokaal. Of maakt zij pap voor hem in het keukentje terwijl hij braaf aan tafel zit. Het klopt wel met wat hij thuis vertelt, het is Luciana voor en na. “Ik vind Luciana lief”, zegt hij dan terwijl hij zijn schouders verlegen optrekt.

En weer een andere dag zie ik hun prille liefde algemeen bevestigd, out in the open. Als we bij de speelplaats aankomen, rennen er een paar kinderen naar ons toe. Maar in plaats van mijn peuterzoon mee te lokken naar hun spel – ze weten inmiddels wel beter – wijzen ze naar achter in de tuin en roepen: “Sam, Luciana is daar!” Andere kinderen lopen door de tuin: “Luciana! Luciana! Sam is er!” Sam kijkt in een tent in een verkeerde hoek, gooit zijn handen dramatisch naast zijn lichaam en zegt teleurgesteld: “Ik zie haar niet. Ze is er niet.” Maar dan komt ze aangerend, net als in de film, en vinden hun handen elkaar weer. Samen lopen ze naar het kleine heuveltje achter in de tuin. Met rode blosjes van genoegen kijkt Sam in het rond tot hij mij ziet. Hij zwaait, glunderend.

Aan het einde van de dag hoor ik dat ze samen plantjes uit de tuin hebben getrokken. Samen sorry moesten zeggen. En dat Sam heel erg moest huilen. Had hij zich door zijn muze laten verleiden tot kattenkwaad? Later wil het meisje puzzels maken. Sam kiest voor de boerderij. De eerste tekenen van een breuk, of gewoon even tijd voor zichzelf?

Vanmorgen bij het wakker worden speelt hij met zijn haar. “Ik heb een staartje. Kijk maar. Luciana heeft ook een staartje. Ik heb een kleine staart, maar ik wil ook een grote staart.” Still going strong.

Advertenties