Prinses

*hij kijkt naar de schoenen die weggepropt onder de kast in de gang liggen*
-Mama, wat heb je toch mooie schoenen.
-Dankjewel lieverd.
*ik trek mijn hakken aan*
-Nou mama, wat zijn dat nou weer een mooie schoenen!
-Nou dankjewel!! Wat fijn om te horen.
-Ik vind ze echt mooi! Weet je, je kunt nu trouwen met die schoenen. Dan ben je een prinses.
-Hihihihihihihi!
-Ja, en dan ben ik de koning.

Advertenties

Ik ben bij jou

Toen ik nog in Barcelona woonde en de hit Barcelona van Freddy Mercury en Montserrat Caballé uit de speakers bij de magische fontein schalde, werd ik eerder koud dan warm vanbinnen. Het raakte me nooit, die muziek. Tot vandaag.

We zitten een pizza uit onze nieuwe oven te verorberen als ik het pompeuze Barceloooonaaaaaa uit de radio hoor komen. De tranen rollen direct over mijn wangen.
“Wat is er mama?” vraagt mijn kleine man.
“Hoor je die muziek? Het gaat over Barcelona. Ik mis het. Ik mis het zo.” En ik begin te huilen. S ook een beetje. Met betraande ogen zegt hij:
“Ik mis het ook. Ik mis mijn papa. Ik wil met jou in het vliegtuig naar Barcelona en papa.”
Ik houd over de tafel heen zijn kleine hand in de mijne. Hij voelt koud. We nemen nog een hap pizza en komen wat tot rust. Dan zwelt de muziek weer aan: Barcelonaaaaaa! De tranen rollen opnieuw over mijn gezicht.
“Je hoeft niet verdrietig te zijn, mama.”
“Waarom niet?”
“Daarom ben ik bij jou. Het gaat zo weer over.”