Bravo, mama

‘Etrege etrege, odde nat. Etrege etrege, odde nat. Etrege etrege, odde nat.’ Het regent. En de pannetjes worden nat. Een van de weinige liedjes die hij graag zelf zingt. Maar toen het laatst stil bleef onder het plastic dat de buggy bedekte, ging ik maar zingen.
‘Het regent, het regent, de pannetjes worden nat. Er kwamen twee vriendinnetjes aan, die vielen op hun gat, kletsnat.’ Er klonk geklap vanuit de buggy.
‘Babo mama! Babo!’ (Bravo)

Later die middag zette ik een dvd’tje op, terwijl het buiten met bakken naar beneden kwam.
‘Deze wil je toch zien?’
‘Ok. Piepo, ok.’ (Little People)
‘Zo, even wachten tot ’ie laadt… Hij begint zo.’
‘Heel goed, mama.’

Altijd leuk om complimentjes te krijgen…