Fijn

O wat is het fijn om op een zaterdagmorgen, vroeg in maart in je T-shirt op het strand te kunnen zitten. Wat is het fijn om die warme zon op je lijf te voelen.

beachbabe

Beetje bijpraten met een vriendin, S probeerde voor het eerst te volleyballen, H oefende z’n rugbytechnieken… Volgens de grote thermometer langs de weg was het 20 graden en even een terrasje na het strand was dan ook een perfecte afsluiting van een zanderige ochtend. H en S stonden gebiologeerd te kijken naar twee straatmuzikanten en waagden af en toe een pirouette of zelfs een heupswing. Ik kwam onderweg naar de bus een verjaardagsgenootje tegen met wie ik al in geen maanden meer gesproken had; we hebben meteen een wijndrinkdate gemaakt.

Wat is het fijn om na zo’n ochtend thuis in de middagzon aan tafel te kunnen zitten, terwijl S zijn siësta slaapt. Rondkijkend door de kamer en het huis – wat zal ik eens gaan doen? –  vallen mijn ogen op twee hoopjes zand in de gang. Die kwamen uit de schoentjes van S gerold. Ze zijn getuige van onze eerste (was het wel de eerste?) stranddag van 2013.