Wakker

De klok wijst iets na middernacht aan. Haar ogen zijn waterig van vermoeidheid. Weg bij dat scherm. Het bed lonkt. De koele deken kalmeert haar lijf dat nog in werkmodus is. Slapen, of een documentaire kijken? De nieuwsgierigheid wint. Rond een uur of één vallen haar ogen dicht, het programma nog niet op de helft.

Onrustige dromen, een te warme deken. Ze wordt vervelend wakker. Jeuk. Ze knipt de lamp naast haar bed aan. Muggenbulten. Ze telt er vijf op haar pols en bovenarm. Haar telefoon laat zien dat het iets na 4.00 uur is. Een paar minuten blijft ze om zich heen kijken, maar de mug laat zich niet zien. Ze doet de lamp uit en vlijt zich op haar kussen, wapperend met de deken om wat koelte te creëren.

Nog geen minuut later klinkt het bekende gezoem bij haar oor. Ze vliegt overeind, zoekt naar de lichtschakelaar die ze in haar slaap aan en uit kan doen, maar nu niet kan vinden. Knip. Ze kijkt om zich heen, op de muur, langs het bed. Wappert langs de kast, langs het rijtje boeken naast het bed. Niks. Ze doet het grote licht aan, wacht nog een tijdje. Haar oog valt op stof in de hoek. Het is weer tijd om te stofzuigen. Dan ineens vliegt de mug voorbij, zo langs haar benen. Ze slaat in haar handen, maar mist.

Met het grote licht uit, maar het kleine aan, gaat ze maar weer liggen. Wachten en willen slapen blijkt geen goede combinatie. Gedachtes komen, maar gaan niet weg. Een maalstroom begint. Toch al het licht maar uit. Ze verstopt zich onder de deken. Maar net als ze zich langzaam voelt ontspannen klinkt er geknor vanuit haar maag. Shit. Honger. Ze draait zich weer om, probeert lekker te liggen, de gedachtes weg te drukken en de honger te vergeten. Tevergeefs.

Om 5.30 uur trekt ze haar veel te warme wintersloffen aan waarmee ze toepasselijk sloft naar de keuken. Een ketel water op het vuur, boterhammen in het broodrooster. Ze sloft naar de eettafel, die meer dienstdoet als werktafel, en zet de laptop aan. Ze leest de Facebookberichten van J en B, over de aardbevingen die ze op dit moment in Japan meemaken.

Dan ineens zien haar ogen iets bewegen, vanuit haar rechterooghoek tot boven haar toetsenbord. Haar handen klappen ineen en de mug valt dood op de letter A. Even kijkt ze naar het dode insectenlijf. Ze beseft dat de boosdoener haar niet meer kan lastigvallen. En haar eerder rammelende maag is nu gevuld.

Maar in plaats van terug te lopen naar de slaapkamer, opent ze een nieuw tabblad, neemt een slok thee en typt: Wakker.

Advertenties